Het gebouw

Over ontstaansgeschiedenis van het verenigingsgebouw is helaas niet veel op papier terug te vinden. Het gebouw is van oorsprong een school geweest en dateert uit het begin van de 20e eeuw.
Wanneer de kerk zeggenschap over het gebouw heeft gekregen is niet helemaal duidelijk. Zeker is in elk geval wel dat het kerkbestuur het gebouw heeft beheerd tot 1970. Een van de kapelaans van de parochie, denk hierbij aan kapelaan Kerckhofs en kapelaan Vandermeulen, had als taak het verenigingsgebouw te runnen en was tevens penningmeester.

De heer Joep Kuipers, voormalig bakker in de Patronaatstraat, was een van de eerste beheerders van het gebouw. Hij werd indertijd opgevolgd door de heer en mevrouw Gorissen, een markant beheerdersechtpaar.

Eind jaren zestig voerde het gebouw een noodleidend bestaan. Er moest iets veranderen in de opzet en aanpak om het gebouw voor de gemeenschap en met name voor de verenigingen te kunnen behouden. In november 1969 woedde er bovendien nog een grote brand in het gebouw, waarbij de lokalen aan de voorkant, het zoldergedeelte alsmede een gedeelte van de zaal in vlammen zijn opgegaan.

Het is mede te danken aan de grote vasthoudende inzet van wijlen pastoor Custers dat het verenigingsgebouw voor de gemeenschap Spekholzerheide behouden is gebleven. Ondanks het verzet vanuit het bisdom heeft deze pastoor bewerkstelligd dat het gebouw in 1970 werd overgedragen aan een stichting. Bij de start van de stichting was zegge en schrijven fl. 2,50 in kas.

Volgens de stichtingsakte van 29 april 1970 heeft het toenmalige stichtingsbestuur te weten: de heren K. Greuel, J. Peerboom en O. Matti een bedrag ad f. 100,00 (zegge: Eenhonderd Gulden) uit eigen vermogen gestort en daarmede de Stichting Gemeenschapshuis in het leven geroepen.

Ook hierna zijn in de loop der jaren gelukkig steeds personen bereid gevonden als vrijwilliger zitting te nemen in het stichtingsbestuur waardoor het verenigingsgebouw zijn vaste plek binnen de gemeenschap is kunnen blijven waarmaken.

Na de brand heeft het bestuurd van de nood een deugd gemaakt en het gebouw laten herrijzen met een nieuwe frontpartij en nieuwe bovenzaal. Het gebouw zoals het er heden ten dage uitziet is het resultaat van een facelift die rond 1980 heeft plaatsgevonden.
Bij de start van het nieuwe bestuur van de stichting werd het gebouw, dat in de volksmond bekend stond onder de naam ‘Patronaat’, omgedoopt in ‘ Verenigingsgebouw Spekholzerheide’.

Na de facelift in 1980 kreeg het gebouw bij de heropening via het uitschrijven van een prijsvraag een nieuwe naam: ‘Heidsjer Trefpunt’. Prijswinnaar was mevrouw Elly Vijgen-America. De naam werd ten doop gehouden door de onthulling van een schilderij van wijlen mevrouw Annelies Hanssen-Dumont. Zij schonk de stichting een schilderij waarin het woord ‘Trefpunt’ prachtig symbolisch is weergegeven. Dit schilderij siert vandaag de dag nog steeds een van de wanden van het verenigingsgebouw.

Voor de brand was de zolderverdieping decennia lang het domein van de verkennerij. Na afbraak van de jongensschool, kregen ook de gidsen er hun clublokaal.
De parochiebibliotheek is eveneens jarenlang gehuisvest geweest in het lokaal dat aan de voorkant rechts in het gebouw lag. Menige inwoner van Spekholzerheide heeft vele uurtjes leesgenot beleefd aan de hier geleende boeken. Leenkosten per boek: een dubbeltje per drie weken.

Aan de linker voorkant van het gebouw lag toen het zogenaamde ‘St. Jozeflokaal’, een klein zaaltje dat gebruikt werd als vergaderruimte. Het was ook het lokaal voor de leden van de Mijnwerkersbond, de K.A.B. (Katholieke Arbeiders Beweging) en het Credo Punjo, een kadergroep voor vakbondsmensen binnen de K.A.B.

Ook praatgroepen met name van Pater Landman en de Sociale School, een scholingscursus voor hoofdzakelijk jong volwassen mannen, vonden er onderdak. In het recentere verleden werden er ook kaartmiddagen vanuit de ouderensociëteit georganiseerd.

De grote zaal met podium was en is bij uitstek de locatie waar de mensen uit Spekholzerheide en omstreken jaarlijks nog steeds kunnen genieten van voorstellingen gegeven door de Toneelvereniging Frohsinn en concerten uitgevoerd door de Koninklijke Harmonie St. Caecilia Spekholzerheide en Harmonie Ste Marie uit de Gracht alsmede van de in Heidsjer tref domicilei houdende zangkoren waaronder het Kerkelijke Zangkoor St. Rochus, het Mannenkoor David en het dameskoor St. Martinus.

Rond de carnaval is het gebouw een plek waar jong en oud plezier en vermaak vinden. Tijdens de carnavalsdagen werden er in het verleden middagen en avonden georganiseerd waar de kleine en grote schooljeugd hun vertier vond. Het kindercarnaval op zaterdagmiddag is nog steeds een bont festijn. In de jaren zeventig was met name het Tombolabal op carnavalszaterdag binnen de gemeenschap een begrip. Na een jarenlange rustpauze is dit carnavalsfeest begin jaren negentig nieuw leven ingeblazen door de Stichting Tűnnesbal.

Het Adventstreffen op de eerste zondag van de advent is reeds vele jaren een terugkerende activiteit geworden, waarbij de parochiegemeenschap St. Martinus samen met de verenigingen een sfeervolle opening van de kersttijd vieren. Muziek, zang en voordracht maken deze middag tot een passende voorbereiding op het kerstfeest.

Een gezellig samenzijn is ook de traditionele Nieuwjaarsborrel die reeds vele jaren op Nieuwjaarsdag georganiseerd wordt. Menige feestavond, vele recepties, ouderavonden en koffietafels zijn in het verenigingsgebouw in de loop der jaren georganiseerd.

Tot de vaste kern van gebruikers van het Heidsjer Trefpunt behoren het Kerkelijk Zangkoor St. Rochus, de Koninklijke Harmonie St. Caecilia, Harmonie Ste Marie en de Crombacher muziekkanten uit de Gracht en het Mannenkoor David. Deze verenigingen houden er wekelijks hun repetitie.

Ook de Stichting Impuls, welzijnswerk voor ouderen in Spekholzerheide en de Gracht, heeft haar eigen plek in het gebouw en ontplooit er reeds vele jaren tal van activiteiten voor haar leden. Het jaarlijks terugkerende Ziekentridium in het voorjaar is voor vele zieke en minder vitale inwoners van Spekholzerheide een welkome afwisseling

In de loop der tijd hebben daarmee grote en kleine verenigingen en groepen van uiteenlopende aard en samenstelling hun vaste plek het verenigingsgebouw verworden.

Heidsjer Trefpunt is een ontmoetingscentrum geworden voor velen binnen en buiten de parochie. Mettertijd is het gebouw aangepast aan de eisen van wet- en regelgeving. Met name voor wat betreft een afdoende geluidsisolatie, beveiliging en technische installaties.

Het bruist er van activiteiten op velerlei gebied.

Ramon Woldinga, de huidige exploitant en beheerder, biedt de bezoekers van Heidsjer Trefpunt een sfeervol, goed ingericht gebouw aan. Zijn gastheerschap staat borg voor een puike verzorging van dranken en buffetten bij al uw grote of kleine feesten, recepties, zakelijke bijeenkomsten, koffietafels etc.